Bennie Jolink opent nieuwe PG Den Ooiman

Met het laten opstijgen van zo´n vijfhonderd luchtballonnen heeft de Achterhoekse rocker Bennie Jolink donderdag de nieuwe psychogeriatrische afdeling van het Doetinchemse verpleeghuis Den Ooiman geopend. Het net vol ballonnen voor de ingang bleek steviger gespannen dan gedacht. Tot zijn verrassing moest Jolink stevig prutsen om de officiële handeling te kunnen volbrengen. Na een paar minuten schoot PR-medewerkster Susan Daams hem te hulp en werd de klus geklaard.

Het was de enige hobbel in het verder vlekkeloze programma waarmee de nieuwbouw werd gevierd. Dankzij een investering van 11 miljoen euro - en een bouwtijd van 2,5 jaar - beschikt Sensire over een nieuw ’thuis’ voor 110 bewoners. Menig bewoner slaagt erin zijn eigen huiskamer langs een van de overdekte en herkenbare straatjes terug te vinden als hij of zij naar het centrale dorpsplein of bij anderen op bezoek is geweest. 

Binnen gaat het jasje van Hummeloër Jolink uit. Hij pakt zijn gitaar en zet ´Net als gisteren´ in. Een beetje aarzelend zingen de gasten en de bewoners op de eerste rij mee. Jolink neemt er geen genoegen mee. ”Ik ben eigenlijk beter gewend”, maant hij met enig succes.
“Den Ooiman hoeft geen eindstation te zijn”,  laat Jolink genodigden, bewoners en familie tussen de twee akoestische nummers in weten. Zijn moeder revalideerde er en woont intussen met steun van thuiszorg door Sensire weer thuis. Van tevoren had Jolink al laten weten waarom hij zich ‘verplicht’ voelde te komen optreden. Zijn vader is eind vorig jaar in Den Ooiman overleden. “Ik ben geweldig dankbaar voor de opvang en de manier waarop het personeel op hem en de familie reageerde. Iemand zien sterven is een indrukwekkend iets. Ik heb de grootst mogelijke bewondering voor de mensen die daar dagelijks mee omgaan.” Bij de schrale manier waarop de Nederlandse thuiszorg is georganiseerd, plaatst Jolink zijn vraagtekens. Maar niet bij de inzet van de thuishulp voor zijn moeder. “Zij ging deels in haar vrije tijd met mijn moeder mee op verjaardagsvisite, want daar kreeg ze te weinig tijd voor. Heel mooi.”
Misschien dat al deze ervaringen nog eens ‘in kleine zinnetjes’ in Jolinks teksten naar boven komt. “Ze hebben in elk geval wel mijn denken beïnvloed.”

Terwijl even later complimenten richting medewerkers en tussen verzekeraar, wethouder en Sensire-directeur Van Rixtel op het volle centrale plein heen en weer gaan, kabbelt het leven in de nieuwe huiskamers voor veruit de meeste bewoners door. Er wordt gehangen, gedut, gekletst, thee gedronken, gewandeld en tv-gekeken. Het ronddelen van gebakjes en hapjes en het omtoveren van de groepslunch tot een groot buffet in het restaurant zijn deze donderdagmiddag de enige effecten die tot de huiskamers doordringen. De meeste bewoners slapen pas sinds hun verhuizing naar de nieuwbouw op een eigen slaapkamer. Nieuw is ook de opzet van de teams per woongroep, de toegenomen mogelijkheden voor persoonlijke aandacht en meer ruimte voor individuele wensen. Voor verzekeraar Menzis is het resultaat zo positief dat zij de nieuwe PG-afdeling in de contacten met andere zorginstellingen gaat gebruiken als voorbeeldproject.

Aan de Dorpsweg 3 vergelijkt verzorgende Monique (39) de huidige met vroeger. De vele tussenwerpen van bewoonster Anna  - ‘Ik ben 24’ - neemt ze voor lief. “Er is meer rust in de groep. Bewoners kunnen veel meer hun eigen gang gaan en wij benaderen ze persoonlijker. Vroeger ging je één keer met de koffiekar door een zaal met twintig bewoners. Nu heb ik de tijd om ook eens naar wens een kopje thee of limonade aan te bieden. En Sinterklaas met zestig of met twintig man vieren, dat is een groot verschil.”

Wie wil gaat nu als het even kan aan de wandel. Of slaapt eens uit. Monique: “Dat lukte vroeger niet, want dan kwam je met het eten in de knel. Ook dat tijdstip hebben we nu gelukkig zelf in de hand.” Dat de roosters zijn aangepast en duidelijker is wie binnen het huiskamerteam waar verantwoordelijk voor is, zijn volgens Monique ook duidelijke verbeteringen. Te wensen valt er overigens nog genoeg. “Graag wat meer activiteiten. Eens een dagje uit, naar de Apenheul of winkelen.”

Rayonmanager Annette Fritschy meldt dat een verdere ‘verfijning’ van de individuele zorgverlening op stapel staat. Een proefproject met ‘belevingsgericht werken’ nadert zijn einde. De conclusies kunnen leiden tot een verdere aanpassing van de organisatie. “Zodat we nog meer op de wensen van de bewoners gaan inspelen.”