A-  A+
Ik wil direct naar Onze diensten
Ik wil persoonlijk advies Maak een afspraak
Ik wil gericht zoeken Zoeken
Ik wil contact opnemen Contact

Zorg voor jong en oud dichtbij en vertrouwd

Sensire

"Onder de pannen"

03-03-2016
Afbeelding: Foto verhalenwedstrijd

“Met zijn tienen of soms wel meer achter een klein tv’tje van 43 inch, wie kan dat zich nu nog voorstellen? Maar voor die tijd was dat echt ‘mega cool’!” Luna Gerbrands en Thijs van Beek interviewden mevrouw Masselink en mevrouw Steenhuizen van Het Weerdje. Luna en Thijs wonnen met hun verhaal “Onder de pannen” de eerste prijs van het schrijfproject De Gouden Jaren. Dit project is een mooi initiatief van de Gruitpoort. Het verre verleden komt zo heel dichtbij. 

"Onder de pannen"

Tegenwoordig hebben alle meisjes wel een droom of idee over wat ze willen gaan doen in hun toekomst, maar hoe zou het zijn als dat allemaal al voor je bepaald is? Wij spraken hierover mevrouw Masselink en mevrouw Steenhuizen uit het Weerdje in Doetinchem. Zij vertelde ons precies hoe het vroeger zat qua school en werk voor hun. Zij hadden niks te zeggen over hun eigen studie, huishoudschool was toen de enige optie want dat deed simpelweg iedereen. Overigens waren er ook weinig opties qua banen om te doen, vaak gingen de vrouwen als dienstbode werken bij rijke families en zodra ze trouwden stopten ze met werken om hun eigen huishouden te verzorgen. 

Stel je voor je was een vrouw in de jaren ‘40 en ’50, alles was al voorgekauwd; Je ging naar de lagere school en daarna ging je naar de huishoudsschool. Daar leerde je alles wat je nodig had om voor een gezin te zorgen. Als je geluk had mocht je dan nog op naailes en kon je bij een naaiatelier werken, maar al gauw nadat je klaar was met de huishoudschool was het de bedoeling dat je onder de pannen zou gaan, zoals ze dat noemen. En dat je na je huwelijk kinderen zou krijgen. Als je als 28 jarige vrouw nog geen man had, dan was er iets flink mis met jou. Op zondag ging je naar de kerk of had je zondagsschool en de rest van de week werkte je of zorgde je voor de kinderen. Natuurlijk hadden deze vrouwen ook dromen, alleen was er in die tijd geen plaats voor dromen. Zo hoorde het en dat deed jij dus ook. 

Mevrouw Masselink en mevrouw Steenhuizen, hielden heel erg van lezen en muziek. Ook dansen vonden zij geweldig om te doen, je zat dan namelijk op dansles. De tango, de foxtrot, de wals of de chachacha waren zeer geliefde dansen.  Op het erf, op je bruiloft of in een zaal dansen kan overal! Toen Prins Boudewijn in 1952 trouwde kreeg mevrouw Masselink voor het eerst een tv en toen Anton Geesink goud won in Tokio kreeg mevrouw Steenhuizen voor het eerst een tv! Met zijn tienen of soms wel meer achter een klein tv’tje van 43 inch, wie kan dat zich nu nog voorstellen? Maar voor die tijd was dat echt ‘mega cool’!

Toen we vroegen of ze weleens gebruik maakten van het openbaar vervoer antwoordden ze dat ze dat nergens voor nodig hadden, waar zou je heen moeten? Dagje shoppen in Amsterdam? Dat was in die tijd nog niet gebruikelijk. 

Maar toen mevrouw Masselink in 1967 ook nog eens een auto kreeg, kon het niet meer beter. Elke dag even toeren met de DKW, dagje strand, een overnachting of zelfs op vakantie. 

Mevrouw Masselink vertelde dat ze het vroeger prima hadden. Ze konden rond komen maar waren niet rijk maar ook niet arm. Haar kinderen zeurden ook weleens om het nieuwste speelgoed, maar dan zei mevrouw Masselink: ‘Er zijn mensen die het beter hebben dan wij, maar er zijn ook mensen die het slechter hebben dan wij en als je daar naar kijkt. Kun je altijd tevreden zijn.’
In een korte periode zijn veel dingen veranderd in het dagelijks leven. Wat vroeger uitzonderlijk was, is nu een doodnormale zaak. Wie had ooit kunnen bedenken dat vrouwen zelfstandig zijn en even veel waard zijn als mannen, dat seks voor het huwelijk gewoon was en dat kinderen zomaar een iPad cadeau krijgen?! Mevrouw Masselink en mevrouw Steenhuizen in ieder geval niet, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. 

Thijs van Beek en Luna Gerbrands (V4a)